اجتماعى بود . لذا سوره‌هاى مدنى در بسيارى از آياتش به جزئيات مسائل حقوقى ، اخلاقى ، اقتصادى ، جزائى و ساير نيازمنديهاى فردى و اجتماعى مىپردازد . اگر مسلمانان امروز نيز بخواهند عظمت ديرين خود را تجديد كنند ، بايد همين برنامه را عينا اجرا كنند ، و اين دو دوران را بطور كامل طى نمايند ، و تا آن زيربناى عقيده اى محكم بنا نشود ، مسائل روبنايى ، استقامت و استحكامى نخواهد داشت . به هر حال چون سوره اعراف از سوره‌هاى مكى است ، تمام مشخصات يك سوره مكى در آن منعكس است ، لذا مىبينيم : در آغاز اشاره كوتاه و محكمى به مساله « مبدء و معاد » كرده . سپس براى احياى شخصيت انسان ، داستان آفرينش آدم را با اهميت فراوان شرح مىدهد . بعد پيمانهايى را كه خدا از فرزندان آدم در مسير هدايت و صلاح گرفته يك يك بر مىشمرد . سپس براى نشان دادن شكست و ناكامى اقوامى كه از مسير توحيد و عدالت و پرهيزگارى منحرف مىشوند ، و هم براى نشان دادن پيروزى مومنان راستين ، سرگذشت بسيارى از اقوام پيشين و انبياى گذشته مانند « نوح » و « لوط » و « شعيب » را بيان كرده و با سرگذشت مشروح بنى اسرائيل و مبارزه « موسى » با فرعون پايان مىدهد . در آخر سوره بار ديگر به مساله مبدء و معاد باز مىگردد و انجام و آغاز را بدينوسيله تكميل مىكند . اهميت اين سوره در تفسير « عياشى » از امام صادق ع نقل شده كه فرمود : « هر كس سوره اعراف را در هر ماه بخواند در روز قيامت ، از كسانى خواهد بود كه نه ترسى